Monday, March 01, 2004

ஒரு மன உறுத்தல் (பகுதி 1)

நாதுராம் கோட்சே இரண்டு நாள் முன்பு தான் முதல் முறையாக துப்பாக்கியை தொட்டிருக்கிறார்.

அன்று - கோட்சே, நாராயண் ஆப்தே மற்றும், விஷ்ணு கர்காரே மூவரும் பிர்லா மந்திருக்குப்பின் இருக்கும் ஒரு காட்டுப்பகுதியில் துப்பாக்கியை பரிசோதித்துப் பார்த்தனர்.

ஆப்தே, காந்தி மேடை மீது அமர்ந்திருந்தால் என்ன உயரம் வருமோ அந்த உயரத்தில் மரத்தில் ஒரு கோடு போட்டான். கோட்சே இருபது இருபத்தைந்து அடி தள்ளி நின்று சுட்டான். குறி தவறவில்லை.

ஜனவரி 30 1948 அன்று பிர்லா மாளிகையில், காந்தி தன் பேத்திகள் மனு மற்றும் ஆபாவுடன் கூட்டத்திற்க்கு நடந்து வந்தார். கோட்சே, காந்திக்கு மிக அருகில் வந்து, காந்தியின் காலில் விழுவது போல் பாவனை செய்தான். பின்பு இடக்கையால் மனுவை - தான் சுடப்போகும் குண்டு அவள் மீது பட்டுவிடாதபடி அப்புறம் தள்ளினான். பின்பு காந்தியின் மார் நோக்கி சுட்டான். பலமுறை.

காந்தி 'ஹே ராம்' என்று உச்சரித்து பின் விழுந்து இறந்தார்.
("அவ்வளவு அருகிலிருந்து - அந்த துப்பாக்கியால் சுடப்பட்டால், உயிர் பொட்டென்று போய் விடும். ஹே ராம் என்றெல்லாம் சொல்லியிருக்க வாய்ப்பில்லை"- என்கிறார் கோபால் கோட்சே. நாதுராம் கோட்சேயின் சகோதரர்.)

"நான் ஒரு மகாத்மாவே அல்ல. ஒருக்கால் நான் சுடப்பட்டால், நான் இறக்கையில், ராம நாமத்தை உச்சரித்துக்கொண்டு இறந்தேனானால், நான் மகாத்மா என்று ஊர் சொல்லட்டும்" என்று காந்தி பல முறை கூறியிருக்கிறார்.

காந்தியை மகாத்மாவாக்க சிலர் இந்த 'ஹே ராம்' கதையை சொல்லியிருக்கலாம். ஆல்லது அது உண்மையாகவும் இருக்கலாம்.

நான் சொல்ல வந்தது அதைப்பற்றி அல்ல.... (அடுத்த பதிவில்..)
Rate this post at www.thamizmanam.com Current rating is: Click on the stars for voting pad.

0 Comments:

Post a Comment

<< Home